maandag 7 februari 2011

Buisjesdag

Vandaag was het dan zover. Noah kreeg zijn buisjes. Nu is het voor je zelf al niet leuk om naar een ziekenhuis te gaan, maar om voor je kleine mannetje te moeten is killing. Ook al is het een kleine ingreep.

Noah zelf was heel relaxed en vrolijk, ondanks dat hij om 6 uur alleen wat diksap op had. Dus dat viel erg mee. Hij was lekker aan het spelen in zijn ziekenhuisbed.

Om kwart voor 9 was het dan eindelijk zover. Met een brok in mijn keel gingen we richting OK. Ik mocht Noah op schoot houden, terwijl hij een kapje voor zijn mond kreeg. Dat vond hij helemaal niets en ik ook niet. Toen hij onder zeil was, mocht ik in de uitslaapzaal wachten. Al snel stond de dokter naast me (hoewel het voor mijn gevoel een eeuwigheid leek te duren). Het was allemaal goed gegaan.

Al gauw werd Noah wakker. Hij was wel overstuur, maar toen hij vlak erna wat te drinken kreeg en vla, was hij snel weer de oude. Thuis gekomen was hij de vrolijkheid zelve. Je zou niet zeggen dat hij een operatie gehad had. Vanmiddag was hij wel een beetje warm en uit zijn hum, maar over het algemeen gaat het gelukkig heel goed met hem.

Nu aansterken en hopen dat de buisjes goed blijven zitten.

Spelen in het ziekenhuisbed, onwetend op wat komen gaat (gelukkig)


Na de operatie even hangen bij papa


Slapen in de auto op weg naar huis. Grote ballon is ook meegegaan


Bankhangen, als of hij nooit anders heeft gedaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten